نيامدنم به چاي تلخ آن‌قدر طولاني شد كه به نوروز هشتادوهشت رسيديم...
پس، سال نو مبارك!
اميد كه هشتادوهشت، سال بهتري براي همه‌ي ما باشد.
اميدوارم چاي تلخ هم مثل سال‌هاي هشتادوچهار تا هشتادوشش به‌روز شود.
حالا به مداومت آن سال‌ها كه نه، هرازگاهي به‌روز شود نه سالي يك‌بار!...

امّا
سرانجام پس از چند ماه معطّلي در ارشاد -كه كم‌ترين بهايش، حذف پنج شعر از كتاب بود- دومين مجموعه‌شعرم با عنوان «عاشقانه‌هاي برف به اسم كوچك» در اسفندماه به چاپ رسيد. «عاشقانه‌هاي برف به اسم كوچك» برايم كتابي خاطره‌انگيز و لبريز از فضاهاي مورد علاقه‌ام است كه اي كاش چيزي از مجموعه حذف نمي‌شد. در «عاشقانه‌هاي برف به اسم كوچك» سعي كردم -خودآگاه و ناخودآگاه- از هرچه دوست دارم، نام و نشاني بگذارم. در «عاشقانه‌هاي برف به اسم كوچك» از كساني كه دوست داشته‌ام نام برده‌ام. كتاب به نوزده نفر تقديم شده است! «عاشقانه‌هاي برف به اسم كوچك» به‌شدّت نوستالژيك است طوري‌كه -شايد- از لابه‌لاي سطرهاي كتاب گرفته تا پشت جلد براي هركس تداعي كننده‌ي خاطره‌اي خوشايند باشد. براي مخاطب دقيق و حواس‌جمع البتّه بيشتر!
و... كتاب توسط انتشارات گلدسته منتشر شده كه حاوي شصت شعر عاشقانه است.

امّا
بعد از مدّت‌ها شعرنگذاشتن در چاي تلخ،
يك شعر "از شکوفه‌هاي تنت" از كتاب «عاشقانه‌هاي برف به اسم كوچك»:

از ديروز عصر
که به خانه‌ام مهمان بوديد
عطرهاي زيادي به‌جا مانده‌

عطر کاج
عطر اقاقيا
عطر بهارنارنج

نمي‌دانم کدام از توست

گمانم
اقاقيا...

تابستان‌هشتادوشش