*هفته‌ی گذشته، مجموعه‌شعری به‌دستم رسید از شاعر جوان و خلّاق ایلامی: سامان‌بختیاری.
از آن‌جا که «زنگ‌آخرجهان» را مجموعه‌ای قابل تأمل یافتم، تکلیف داشتم درباره‌اش بنویسم.
سامان‌بختیاری سعی کرده جان کلمات را در شعر خود جاری سازد یعنی از تمام توان و قابلیت یک کلمه بهره گیرد. از دیگر ویژگی‌های قابل اشاره‌ی بیش‌تر آثار این مجموعه، دارا بودن زاویه‌ی دیدی نو است که بعضن منجر به کشف‌هایی در فضاهای تجربه‌نشده؛ ‌گردیده است. بختیاری به گواه همین آثار، در حوزه‌ی زبان؛ بسیار موفّق عمل کرده. سامان‌بختیاری در شعرهای خوبی هم که در راه دارد تلاش می‌کند دست به تجربه‌های تازه‌تری بزند که نمونه‌هایش را در وبلاگی هم‌نام با کتاب‌اش، یعنی: زنگ‌آخرجهان؛ از او می‌بینیم.
*«زنگ‌آخرجهان» به‌وسیله‌ی انتشارات داستان‌سرا در اسفندماه 1383 به‌چاپ رسیده است.